Tag Archives: ταξίδι

Paris Visite Deux

Ξεκλέβοντας λίγο χρόνο (και χωρίς να το μάθει ο advisor!) είπα να πεταχτώ μέχρι Παρισάκι να δω συγγενείς και να κάνω καμιά βολτούλα. Η αγαπητή easyJet με πήγε και με έφερε άνετα, με μια μικρή καθυστέρηση μιας ώρας όταν πηγαίναμε αλλά και στην επιστροφή χάρη στον υπέροχο καιρό που υπάρχει στην κεντρικη Ευρώπη τις τελευταίες εβδομαδες. Στο Παρισι; Λίγη βροχή, αέρας και υπερβολική δροσούλα. Δεν πτοούμαστε όμως.

[cpg_imagefixthumb:234]

Το Σάββατο ήταν αφιερωμένο στις Βερσαλλίες. Ήταν μέρος μιας υπόσχεσης που δόθηκε την προηγούμενη φορά που πήγα και ανανεώθηκε για την επόμενη φορά με προορισμό Eurodisney. Το παλάτι ήταν υπέροχο. Επιβλητικό εξωτερικά με τεράστιους κήπους και συντριβάνια, μαγευτικό εσωτερικά με την ανακαινισμένη αίθουσα με τους καθρέφτες ανάμεσα στα δωμάτια του πολέμου (από τη μεριά των δωματίων του Βασιλιά) και της ειρήνης (από τη μεριά που βρίσκονταν τα δωμάτια της Βασίλισσας) να ξειχελίζει από λαμπερό χρυσό. Μιλάμε για απίστευτη χλίδα. Η μέρα (φυσικά!) περιελάμβανε και γαλλικά πιάτα: βοδινό Bourgignon με κόκκινο κρασί και κρέπες και τυριά το βράδυ.

[cpg_imagefixthumb:233][cpg_imagefixthumb:231]

Η δεύτερη μέρα ήταν αφιερωμένη στο κέντρο του Παρισιού, όπου μετά από μια γρήγορη ξενάγηση με το αυτοκίνητο στα πιο σημαντικά μέρη για φρεσκάρισμα της μνήμης, πήγαμε για έναν Cappuccino και croissant σε ένα γαλλικό cafe, μετά περπάτημα κοντα στην εκκλησία (αν θυμάμαι καλά) του Saint Sulpice και μεσημεριανό. Αυτό ξεκίνησε με κιρ, ενα γαλλικό απεριτίφ που προηγείται του φαγητού. Είναι ένα ελαφρύ λευκό κρασί το οποίο το αναμειγνύουν με λικέρ (συνήθως φραγκοστάφυλο). Αρκετά καλό θα έλεγα. Στη συνέχεια είχαμε ορεκτικά (προτίμησα ένα με ντομάτες, αγκινάρες και σάλτα βασιλικού) και το κυρίως πιάτο είχε πάπια με σταφίδες και πουρέ με αρωματικά. Το συνοδέψαμε με ένα τοπικό κόκκινο κρασί το οποίο πίνεται δροσερό και του οποίου το όνομα μου διαφέυγει. Για dessert – τι άλλο! – μια εξαιρετική creme brulee με blueberries. Συνεχίσαμε τη βόλτα μας πηγαίνοντας να περπατήσουμε στο νησί του Saint Louis. Για όσους δεν το γνωρίζουν, ο Σηκουάνας σε δύο μέρη αγκαλιάζει δυο μικρά νησάκια: το Saint Louis και το Île de la Cité όπου βρίσκεται και η Notre Dame. Εκεί μπήκαμε στο Hotel du Jeu de Paume, σίγουρα το πιο ακριβό ξενοδοχείο που έχω μπει ποτέ. Μιλάμε για μέχρι 255 γιουρο το μονόκλινο…

[cpg_imagefixthumb:235][cpg_imagefixthumb:237]

Από εκεί πήγαμε στο Musee d’Orsay το οποίο ήταν σταθμός τρένων και έχει γίνει πλέον μουσείο με μερικούς πολύ γνωστούς πίνακες ζωγραφικής μέσα από το 1848 μέχρι 1914. Είδα έργα των Cezanne, Degas, Gauguin, Matisse, Renoir, Van Gogh, Delacroix και Lautrec για να αναφέρω τους πιο γνωστούς. Όταν εβγαινα προσπάθησα φευγαλέα να φανταστώ τον σταθμό του ΟΣΕ στη Θεσσαλονίκη σε παρόμοια φάση. Χλωμό. Στη συνέχεια πήγαμε για coctails και να δούμε τι θα γίνει στον τελικό του Wimbledon μεταξύ Ναδαλ και Φεντερερ.

[cpg_imagefixthumb:238]

Η ώρα είχε περάσει όμως και τα στομάχια είχαν αρχίσει να διαμαρτύρονται. Αυτή τη φορά καθίσαμε στο Chez Paul ένα μικρό Bistrot στην καρδιά της περιοχής Bastille το οποίο μου θύμισε πάρα πολύ τα ταβερνάκια στην Άθωνος… α ρε Σαλονίκη με τα ωραία σου! Το μενού δεν περιελάμβανε φυσικά ούζα και μεζέδες, αλλά ένα δυνατό κόκκινο κρασί από το Bordeaux, φρεσκότατα μανιτάρια σε βούτυρο και λίγο σκόρδο για Hors d’œuvre, το κυρίως πιάτο μια τεράστια χοιρινή μπριζόλα με σάλτσα Roquefort και λαζάνια. Το γλυκό ήταν ένα Profiterole το οποίο δεν με εντυπωσίασε ιδιαίτερα: νομίζω ότι τα ελληνικά ζαχαροπλαστεία δανείστηκαν τη συνταγή και τη βελτίωσαν!
Τώρα που γράφω αυτό το κείμενο είμαι στο αεροδρόμιο του Orly και περιμένω την πτήση μου. Αφήνω για άλλη μια φορά πίσω μου το Παρίσι με τις καλύτερες των εντυπώσεων (αν και οι Γάλλοι ακόμα δεν έχουν μάθει αγγλικά!) και με την υπόσχεση να προσπαθήσω να ξαναέρθω προτού κλείσει χρόνος.

[cpg_imagefixthumb:236]

Φωτογραφίες